'I benefited from apartheid'
By Thabiso Thakali
Horrified by the racist video made by four white students at the University of the Free State and then humbled by the Australian government's apology to the Aboriginal people, Karl Gostner, 35, has started an online blog to encourage white South Africans to acknowledge the horrors of the past.The blog, the apartheid apology, seeks to be a public record of a gesture of contrition by thousands of white South Africans willing to "say sorry for apartheid and contribute to the healing of the nation". According to Gostner, a similar site has also been established on social networking blog Facebook."This is something I thought of for a number of years now, but after several racial incidents, including the video made by four white students, I decided this would become a public record of white South Africans acknowledging the horrors of the past and their commitment to the future of the country," explained Gostner, a Cape Town radio manager.
'Leave that to the guilty parties'
He said it had been remarkable for him to realise how many white South Africans squirmed from acknowledging that they benefited from apartheid.Despite taking no part in apartheid atrocities, Gostner has offered his own apology on the blog because he believes he benefited from the system. "There is no doubt that I benefited from apartheid," he said. "I went to a well-funded school. I never had policemen raiding my home, arresting my parents, teargassing my classroom or anything else that constituted the teenage years of many black South Africans who are my peers. The fact that I have a successful life today is because I did not experience the violence of apartheid."In the three weeks since the blog was launched, Gostner has received a mixed bag of messages from individuals and organisations that "feel very strongly about doing something to acknowledge the wrongs of the past" and those who believe the idea is patronising.
'The book needs to be closed now'
"You can only apologise if you are responsible for some action or inaction. In your case the ANC was unbanned and you weren't even of maturity age," wrote an anonymous contributor to the blog."You benefited from apartheid, which is something you should acknowledge, but it is illogical that you apologise for something you had no active part in and were too young to play an active part in opposing. Leave that to the guilty parties.
"The Freedom Front Plus said it believed the exercise of asking people to apologise was unnecessary because it would be impossible to judge who needed to apologise and who did not."Our view is that an apology and forgiveness is a once-off event, that is according to the Christian tradition. South Africa has gone through the very traumatic truth and reconciliation process of the 1990s. Many apologies were made and noted."The book needs to be closed now. We should leave the past behind us and learn from it," said FF+ spokesperson Willie Spies.
Spies questioned how far back apologies would have to go if people were to consider British atrocities against Boer women and children in concentration camps, and the wars fought by King Shaka and King Mzilikazi against the Sotho and Tswana speakers' forefathers."We need to learn to adopt an inclination towards the future. A repeated focus on the past creates a culture of non-accountability - a culture that blames all present failures and neglects on the past and on external factors."This is a self-destructive culture and, as South Africans, we should learn to overcome it," he said.Spies said an incident such as the racist video at UFS took place despite the main Afrikaans- speaking churches and Afrikaner political leaders having apologised for the wrongs of the past. It was not apologies that would change attitudes, but rather a change of heart.
Meanwhile, the UFS management is yet to decide on the future of the Reitz hostel where the video was made. The hostel is expected to be closed after the university council gave a mandate to management to consider its future following the racism furore. University spokesperson Lacea Loader said management was still considering the future of the hostel and an announcement would be made soon.
Saturday, 15 March 2008
Sunday, 03 February 2008
Partnerships needed to save education
Education Minister Naledi Pandor should engage parents, school governing bodies and communities as partners and not as enemies if she wants to save South Africa from its current education crisis.
This was the reaction of the FF Plus’ parliamentary spokesperson on education, Willie Spies to the publication of a report by the financial weekly Finweek, which reveals that South Africa is facing an education crisis.
The report revealed a fundamental crisis in the education system which is sorely lacking resources to equip a nation adequately for future growth. Some startling statistics and findings published in the report include the following:
During the past two years, 535 000 people were ejected from school without any passing certificate and a very uncertain future
At this time, citizens between the ages of 20 and 24 represent 14% of the labour force, but are already over-represented among the unemployed, accounting for roughly 27% of that number.
Of the 564 775 matriculants who wrote the year-end exam last year, more than 200 000 failed.
The decline in pass rate and a lack of skills, says the report, are creating a slippery slope for further economic growth.
Between 1999 and 2004, an average of only 4,4% of matriculants achieved mathematics passes adequate for gaining entry into university to study natural sciences.
In 1999 only half of the country's maths and science teachers had tertiary qualifications in these subjects.
For the past 16 years, fewer than 7% of Senior Certificate candidates passed higher-grade maths, according to a 2007 Centre for Development Enterprises survey on maths and science in schools.
In 2006, only 4,8% of matriculants passed higher-grade maths, and only 5,7% passed higher-grade science.
When the class of 2010 (now in grade 10) was in grade three in 2001, the national survey of performance showed that 30% did not achieve the required standard in numeracy, and 54% did not achieve the required standard in literacy.
For the class of 2011, the 2005 grade-six evaluation showed that only 28% performed at the required standard in numeracy. For literacy, it was only 38%.
In addition to the education crisis, South Africa is losing skilled professionals to other countries that use South Africa as a hunting ground for recruitment. A study recently found that the loss of one skilled professional in South Africa costs up to 10 unskilled jobs.
It is clear that the ANC government will have to re-orientate itself to save the country from more crises caused by skill shortages and inferior education. Unfortunately the present approach by Ms Naledi Pandor and her provincial education departments to target and victimize the few successful schools such as the Ermelo High School with political activism and court action, while the bulk of the education system remains unchanged, spells nothing good for the future.
Saturday, 19 January 2008
Lig in die tonnel
Vandag was ek verstom om in die winkel te kom en by 'n gewone ou oom te verneem van sy (en ek glo duisende ander soos hy se ongetemde woede oor die kragonderbrekings. Ek sal die goed wat hy kwytgeraak het nie herhaal nie, maar hy was kwaad.
Ek verneem van plekke wat reeds drie dae na mekaar byna voldag sonder krag was. Wat mense nog moedeloser maak is die feit dat daar geen einde in sig is vir die ellende wat deur die beterweterige bewindshebbers se wanbestuur veroorsaak is nie.
Die Oom in die winkel druk met sy wysvinger op die voorbladfoto op Beeld van treine wat deur gefrustreerde pendelaars aan die brand gesteek is en se: "sien jy, hulle maak alles tot niet. Hulle het die krag opgeneuk en nou dink hulle hulle gaan die probleem oplos deur die trein te vernietig. Wat gaan in hulle koppe aan?!"
Die vryskutjoernalis en energiekenner, Andrew Kenny skryf nou die dag vir my die enigste manier waarop Suid-Afrika die 2010 Wereldbeker kan aanpak is met die toepassing van drastiese beurtkragmaatreels. Die stede waar wedstryde gespeel gaan word gaan krag he, maar die res van die land gaan in donker gehul wees.
Dit kan tog nie daar gelos word nie. Ons moet iets doen. Ons land is ryp vir verandering.
Ek gesels bietjie met die Oom en eintlik het ek nie antwoorde nie. Dit help nie om hom te herinner dat ek onlangs Jan Heunis se boek "die Binnekring" gelees het en dat ek uit die perd se bek gehoor het dat die "onderhandelaars" vir 'n nuwe grondwet 15 jaar terug nie 'n vinger verroer het om iets vir die mense wat hulle daar gekry het, te onderhandel nie. En dat wat ons nou beleef net die logiese uiteinde van daardie proses is nie.
Ek noem toe maar vir die Oom dat die toekoms nie in die hande van die huidige bewindhebbers is nie, maar die die hande van Een wat groter as ons almal is. Soos die koloniale bewind in Suid-Afrika sy einde gehad het, so het ook die apartheidsbewind sy Moses teegekom, maar helaas, so sal ook die huidige bewind ook op sy tyd tot niet gaan. Ons moet ons net met die regte dinge besig hou, aanhou werk, aanhou droom en die geloof behou - daar is hoop op uitkoms.
Die Oom se blik versag en sy vrou langs hom stem heftig saam. Ons groet mekaar en ek se vir die Oom hy moet moed hou. Hy glimlag vir die eerste keer: "ou maat onthou, voor in die wapad brand 'n lig, ne?.."
Ja Oom, daardie Lig brand en geen mens kan dit uitdoof nie.
Ek verneem van plekke wat reeds drie dae na mekaar byna voldag sonder krag was. Wat mense nog moedeloser maak is die feit dat daar geen einde in sig is vir die ellende wat deur die beterweterige bewindshebbers se wanbestuur veroorsaak is nie.
Die Oom in die winkel druk met sy wysvinger op die voorbladfoto op Beeld van treine wat deur gefrustreerde pendelaars aan die brand gesteek is en se: "sien jy, hulle maak alles tot niet. Hulle het die krag opgeneuk en nou dink hulle hulle gaan die probleem oplos deur die trein te vernietig. Wat gaan in hulle koppe aan?!"
Die vryskutjoernalis en energiekenner, Andrew Kenny skryf nou die dag vir my die enigste manier waarop Suid-Afrika die 2010 Wereldbeker kan aanpak is met die toepassing van drastiese beurtkragmaatreels. Die stede waar wedstryde gespeel gaan word gaan krag he, maar die res van die land gaan in donker gehul wees.
Dit kan tog nie daar gelos word nie. Ons moet iets doen. Ons land is ryp vir verandering.
Ek gesels bietjie met die Oom en eintlik het ek nie antwoorde nie. Dit help nie om hom te herinner dat ek onlangs Jan Heunis se boek "die Binnekring" gelees het en dat ek uit die perd se bek gehoor het dat die "onderhandelaars" vir 'n nuwe grondwet 15 jaar terug nie 'n vinger verroer het om iets vir die mense wat hulle daar gekry het, te onderhandel nie. En dat wat ons nou beleef net die logiese uiteinde van daardie proses is nie.
Ek noem toe maar vir die Oom dat die toekoms nie in die hande van die huidige bewindhebbers is nie, maar die die hande van Een wat groter as ons almal is. Soos die koloniale bewind in Suid-Afrika sy einde gehad het, so het ook die apartheidsbewind sy Moses teegekom, maar helaas, so sal ook die huidige bewind ook op sy tyd tot niet gaan. Ons moet ons net met die regte dinge besig hou, aanhou werk, aanhou droom en die geloof behou - daar is hoop op uitkoms.
Die Oom se blik versag en sy vrou langs hom stem heftig saam. Ons groet mekaar en ek se vir die Oom hy moet moed hou. Hy glimlag vir die eerste keer: "ou maat onthou, voor in die wapad brand 'n lig, ne?.."
Ja Oom, daardie Lig brand en geen mens kan dit uitdoof nie.
Wednesday, 31 October 2007
Jake White - 'n simbool en inspirasie
Jake White se aankondiging dat hy uittree as Springbok afrigter, laat mens tog met 'n gevoel van hartseer. Almal weet dis die regte ding om te doen. Hy het sy doelwitte bereik, 'n sukses gemaak en hy verlaat die partytjie op 'n baie hoe noot. Maar Jake White het 'n simbool geword van baie dinge wat Suid-Afrikaners vandag ook beleef.
Tot voor die wereldbekertoernooi was Jake White die slaansak van elke Jan-Rap en sy maat se kits-kundigheid oor rugby. Die vader van alle oningeligte kritici was sekerlik ons eie parlementere hofnar en sportkomitee voorsitter, Butana Kompela.
Die kritiek wat Kompela en SA Rugby se twee politieke aanstellings (Oregan Hoskins en Mike Stofile) dikwels ongegrond teen White uitgespreek het, was op 'n manier simptomaties van die tipe teenstand wat elke wit Suid-Afrikaner in die Suid-Afrika van vandag beleef. Ek spot dikwels dat Jake White se van waarskynlik die vernaamste rede was waarom baie ANC politici (wat die laaste week besonder stil was) hom so gehaat het.
Die onregverdige kritiek en teenstand wat White beleef het is op 'n manier analoog aan die onregverdige behandeling wat Suid-Afrikaners uit minderheidsgroepe aan die hand van veral misdaad, regstellende aksie en marginalisering in die werkplek beleef.
Maar soos White, ten spyte van teenkanting deur 'n klomp narre, sy visie behou het, sy doelwitte lewendig gehou het en sy manne aangespoor het om uiteindelik alle kritici se monde stil te maak, net so kan elke gemarginaliseerde in Suid-Afrika weet dat deur visie te behou, gemotiveerd te bly en die wenpaal in die oog te hou, die oorwinning tog anderkant die horison wag.
Dis die les wat ek geleer het uit die storie van Jake White.
Tot voor die wereldbekertoernooi was Jake White die slaansak van elke Jan-Rap en sy maat se kits-kundigheid oor rugby. Die vader van alle oningeligte kritici was sekerlik ons eie parlementere hofnar en sportkomitee voorsitter, Butana Kompela.
Die kritiek wat Kompela en SA Rugby se twee politieke aanstellings (Oregan Hoskins en Mike Stofile) dikwels ongegrond teen White uitgespreek het, was op 'n manier simptomaties van die tipe teenstand wat elke wit Suid-Afrikaner in die Suid-Afrika van vandag beleef. Ek spot dikwels dat Jake White se van waarskynlik die vernaamste rede was waarom baie ANC politici (wat die laaste week besonder stil was) hom so gehaat het.
Die onregverdige kritiek en teenstand wat White beleef het is op 'n manier analoog aan die onregverdige behandeling wat Suid-Afrikaners uit minderheidsgroepe aan die hand van veral misdaad, regstellende aksie en marginalisering in die werkplek beleef.
Maar soos White, ten spyte van teenkanting deur 'n klomp narre, sy visie behou het, sy doelwitte lewendig gehou het en sy manne aangespoor het om uiteindelik alle kritici se monde stil te maak, net so kan elke gemarginaliseerde in Suid-Afrika weet dat deur visie te behou, gemotiveerd te bly en die wenpaal in die oog te hou, die oorwinning tog anderkant die horison wag.
Dis die les wat ek geleer het uit die storie van Jake White.
Friday, 07 September 2007
Meeste punte, meeste drieë, geen beker
Lanklaas was ek so teleurgesteld oor ‘n sportuitslag soos met die parlementêre wêreldbeker wat pas in Parys ten einde geloop het.
As deel van die Suid-Afrikaanse span was dit heerlik om deel te wees van ‘n stukkie positiewe samespel. Na die tweede wedstryd was ek (en al die ander spanlede) oortuig dat die trofee vir ons wink.
Daar sou geen eindstryd wees nie en die wenner sou aangewys word deur na die spanne se vertonings in die drie wedstryde te kyk. ‘n Wen sou 3 beteken, ‘n gelykopuitslag 2 en ‘n verloor 1.
Almal was onder die indruk dat daar in geval van ‘n gelykopuitslag met toernooipunte, eers na wedstrydpunte aangeteken en daarna na drieë gedruk, gekyk sal word om die wenner te bepaal. Al ons planne was gevolglik gemaak rondom die druk van drieë. En dit het ons ook reggekry.
Donderdag was die laaste rondte wedstryde. Maar die organiseerders was onkant betrap. Hulle het begin besef dat daar teen hulle verwagtinge in, 3 spanne sou wees wat aldrie hulle wedstryde sou wen: SA, Nieu Zeeland en Australië.
Daar moes toe vinnig op ‘n werkswyse besluit word en die besluit word toe – op die laaste dag van die toernooi - geneem dat “punte aangeteken minus punte afgestaan” sou tel.
En dit was die spyker in ons kis. Ons het 15 punte afgestaan en Nieu Seeland slegs 8. Ons sou dus 7 meer punte as hulle moes aangeteken het om gelykop te wees. Ongelukkig het ons net 5 meer punte as hulle gehad – en daarmee was die slag gelewer. Nieu Seeland het die parlementêre wêreldbeker weer gewen – met minder punte, minder drieë en waarskynlik ‘n swakker span as ons s’n.
Die finale uitslag (eerste drie plekke) was soos volg
1. Nieu-Zeeland: 9 toenooipunte; 46 vir 8 teen; 7 driëe
2. Suid-Afrika: 9 toenooipunte; 51 vir 15 teen; 9 driëe
3. Australië: 9 toernooipunte; 42 vir 13 teen; 7 driee
As deel van die Suid-Afrikaanse span was dit heerlik om deel te wees van ‘n stukkie positiewe samespel. Na die tweede wedstryd was ek (en al die ander spanlede) oortuig dat die trofee vir ons wink.
Daar sou geen eindstryd wees nie en die wenner sou aangewys word deur na die spanne se vertonings in die drie wedstryde te kyk. ‘n Wen sou 3 beteken, ‘n gelykopuitslag 2 en ‘n verloor 1.
Almal was onder die indruk dat daar in geval van ‘n gelykopuitslag met toernooipunte, eers na wedstrydpunte aangeteken en daarna na drieë gedruk, gekyk sal word om die wenner te bepaal. Al ons planne was gevolglik gemaak rondom die druk van drieë. En dit het ons ook reggekry.
Donderdag was die laaste rondte wedstryde. Maar die organiseerders was onkant betrap. Hulle het begin besef dat daar teen hulle verwagtinge in, 3 spanne sou wees wat aldrie hulle wedstryde sou wen: SA, Nieu Zeeland en Australië.
Daar moes toe vinnig op ‘n werkswyse besluit word en die besluit word toe – op die laaste dag van die toernooi - geneem dat “punte aangeteken minus punte afgestaan” sou tel.
En dit was die spyker in ons kis. Ons het 15 punte afgestaan en Nieu Seeland slegs 8. Ons sou dus 7 meer punte as hulle moes aangeteken het om gelykop te wees. Ongelukkig het ons net 5 meer punte as hulle gehad – en daarmee was die slag gelewer. Nieu Seeland het die parlementêre wêreldbeker weer gewen – met minder punte, minder drieë en waarskynlik ‘n swakker span as ons s’n.
Die finale uitslag (eerste drie plekke) was soos volg
1. Nieu-Zeeland: 9 toenooipunte; 46 vir 8 teen; 7 driëe
2. Suid-Afrika: 9 toenooipunte; 51 vir 15 teen; 9 driëe
3. Australië: 9 toernooipunte; 42 vir 13 teen; 7 driee
Tuesday, 04 September 2007
SA nou die gunsteling in parlementêre rugbystryd
Na die tweede dag van spel in die Parlementêre Rugby Wêreldbeker toernooi is Suid-Afrika nou ‘n gunsteling om die toernooi te wen.
Die Suid-Afrikaanse span het in die eerste helfte van hulle wedstryd gister in die Stade Charlèty teen Frankryk spog-rugby gespeel. Drieë deur Jacques Sandt en Mossie Mostert van die polisie se parlementêre BBP eenheid, Abé Seldon van die parlementêre TV-diens en Fernando Faviers, 'n parlementere diensbeampte het die Suid-Afrikaners na 30 minute met 22-0 laat voorloop. Die Franse het in die tweede helfte teruggeveg en 2 drieë gedruk om die telling op 22-12 te laat eindig.
Die Suid-Afrikaanse span het in die eerste helfte van hulle wedstryd gister in die Stade Charlèty teen Frankryk spog-rugby gespeel. Drieë deur Jacques Sandt en Mossie Mostert van die polisie se parlementêre BBP eenheid, Abé Seldon van die parlementêre TV-diens en Fernando Faviers, 'n parlementere diensbeampte het die Suid-Afrikaners na 30 minute met 22-0 laat voorloop. Die Franse het in die tweede helfte teruggeveg en 2 drieë gedruk om die telling op 22-12 te laat eindig.
- Ander uitslae van die dag was:
Australië 13 - Zebras (gekombineerde span) 10, nadat Australië in die doodsnikke ‘n strafskop gekry het - UK Lords & Commons 10 - Argentinië 3; en
- Nieu - Zeeland 12 - Ierland 3, ‘n ‘n drie en ‘n vervyfskop deur die Nieu Zeelanders in die laaste minuut.
Die laaste dag van spel is die 6de September. Daar is nie 'n eindstryd nie, en die span met die meeste punte wen die parlementêre wêreldbeker.
Tans is die puntestand soos volg:
Suid-Afrika: 9 toenooipunte; 32 wedstrydpunte; 6 driee
Australië: 8 toernooipnte; 30 wedstrydpunte; 5 driee
Nieu-Zeeland: 8 toenooipunte; 27 wedstrydpunte; 4 driee
Argentinië: 4 toenooipunte; 14 wedstrydpunte; 1 drie
UK Lords & Commons: 4 toenooipunte; 10 wedstrydpunte; 2 driee
Frankryk: 0 toenooipunte; 17 wedstrydpunte; 3 driee
Zebras gekombineerde span: 0 toernooipnte; 13 wedstrydpunte; 2 driee
Ierland: 0 toenooipunte; 11 wedstrydpunte; 1 drie
59 parlementslede en 178 parlementêre beamptes van 7 rugbyspelende lande neem aan die toernooi deel. Die Suid-afrikaanse span se laaste wedstryd is teen die UK Lords & Commons op Donderdag 6 September in die Stade Yves du Manoir, Parys.
Vir navrae, kontak
Willie Spies
Tel 0033153 46 50 50 vra vir 238
Sunday, 02 September 2007
Rugby, oorlopery, Engeland
Ek is op die oomblik in Engeland. Ek neem tans saam met 9 ander LPs en 'n klompie parlementere personeel deel aan die Rugby Wereldbeker vir parlementere spanne. Daar moet te alle tye 6 LP op die veld wees, wat beteken dat ek nou ook 'n kwotaspeler is.
Ons eerste wedstryd was Vrydag Clarant, naby Parys. Ons het gespeel teen 'n gekombineerde span van parlementslede en "huursoldate" van oral. Ek self het na so 10 minute op die veld 'n bloedneus gekry. My spanmaats is baie beindruk met die feit dat ek die eerste een was wat "gebloei het vir my land". Ons het uiteindelik met 10-3 gewen.
Ander uitslae van die dag was: Nieu-Seeland 15 Frankryk 0; Argentinie 11 Ierland 8 en Australie 21 UK Lords & Commons 0.
More speel ons teen die Franse parlement.
Die oorloopseisoen het begin en die VF Plus se eerste wins is in die Groter-Pretoria Streek! Deon van Tonder die DA se raadslid vir Wyk 1 (Silver Lakes en Mooikloof), Kungwini het gister by die VF Plus aangeluit. Ons het ons verteenwoordiging in die Kungwini raad nou verdubbel en daarmee saam ook (waarskynlik) ons verteenwoordiging in die Metsweding Distriks-munisipaliteit.
Gister het ek met die Eurostar-trein van Parys na London gereis. Die trein ry teen so 200 km/h tussen Parys en London en stop nerens. Die hele rit neem so 2 uur en 40 minute. In Engeland aangekom, het ek saam met my skoonouers gaan middagete eet in die "Bel and the Dragon"-restourantjie in Windsor (op die queen se drumpel). Al drie die kelners is Suid-Afrikaners: twee Afrikaners van Bloemfontein en Pretoria en een swart meisie van Limpopo (of "Limpompo" soos sy dit noem). Gisteraand het ek saam met my skoonouers en 5 Afrikaanse gesinne in Swindon gaan braai. Trouens, toe ek gisteraand gaan slaap besef ek, ek het na 'n dag in Engeland meer Afrikaans met vreemde mense gepraat as op 'n tipiese dag in Kaapstad. Skrikwekkend!
Vanmiddag is dit terug Parys toe vir die rugby more.
Ons eerste wedstryd was Vrydag Clarant, naby Parys. Ons het gespeel teen 'n gekombineerde span van parlementslede en "huursoldate" van oral. Ek self het na so 10 minute op die veld 'n bloedneus gekry. My spanmaats is baie beindruk met die feit dat ek die eerste een was wat "gebloei het vir my land". Ons het uiteindelik met 10-3 gewen.
Ander uitslae van die dag was: Nieu-Seeland 15 Frankryk 0; Argentinie 11 Ierland 8 en Australie 21 UK Lords & Commons 0.
More speel ons teen die Franse parlement.
Die oorloopseisoen het begin en die VF Plus se eerste wins is in die Groter-Pretoria Streek! Deon van Tonder die DA se raadslid vir Wyk 1 (Silver Lakes en Mooikloof), Kungwini het gister by die VF Plus aangeluit. Ons het ons verteenwoordiging in die Kungwini raad nou verdubbel en daarmee saam ook (waarskynlik) ons verteenwoordiging in die Metsweding Distriks-munisipaliteit.
Gister het ek met die Eurostar-trein van Parys na London gereis. Die trein ry teen so 200 km/h tussen Parys en London en stop nerens. Die hele rit neem so 2 uur en 40 minute. In Engeland aangekom, het ek saam met my skoonouers gaan middagete eet in die "Bel and the Dragon"-restourantjie in Windsor (op die queen se drumpel). Al drie die kelners is Suid-Afrikaners: twee Afrikaners van Bloemfontein en Pretoria en een swart meisie van Limpopo (of "Limpompo" soos sy dit noem). Gisteraand het ek saam met my skoonouers en 5 Afrikaanse gesinne in Swindon gaan braai. Trouens, toe ek gisteraand gaan slaap besef ek, ek het na 'n dag in Engeland meer Afrikaans met vreemde mense gepraat as op 'n tipiese dag in Kaapstad. Skrikwekkend!
Vanmiddag is dit terug Parys toe vir die rugby more.
Subscribe to:
Posts (Atom)
